Merhaba arkadaşlar, kanalıma hoşgeldiniz.
Paketimde beş dal sigara kalmış. Bu, iki şeyi benim için gerekli kılıyor. 1. Yazı yazarken sigaraları tasarruflu kullanmak. 2. Yedi senelik bir içici olarak ilk defa son üç ayda yaptığım bu sorumsuzlukların -yeterli sigaraya sahip olmadan inzivaya geçme- izini sürmek. Hala böyle bir hatayı nasıl yaptım bilemiyorum. Yalnız yaşayan bilir, tütün yoksunluğu çocukmuşsun da anneni özlemişsin gibi bir histir. Bugüne kadar defalarca blog yazmaya karar verdim, bu kararımın sonucu olan kırk küsur taslak şuan blog panelinde can çekişiyor. Blog yazmaya başlamak her zaman çok zor oldu, çünkü her defasında tıpkı şuan yaptığım gibi yazma sebebimi anlamsızca meşrulaştırmaya, okurları -sanki milyonlar okuyacakmış gibi- bu girişimimin çok elzem bir şey olduğuna inandırmaya, yazmazsam ölecektim gibi triplerime dahil etmeye çalıştım. Bu defa net söylüyorum, bu kadar zaman yazmadım diye ölmedimse daha da ölmem. Bu blog işlerinde başka problem de tamamen yazma işinin kendisinden kaynaklanıyor. M...